Hilde De Baerdemaeker

GEBRUIK DE PIJLEN VOOR EEN SNELLE NAVIGATIE

Personalia Naam: Hilde De Baerdemaeker Bijnaam: Billie °Deinze, 8 mei 1978 Sterrenteken: Stier Provincie/Stad: Oost-Vlaanderen Opleiding Academie voor Muziek, Woord en Dans, Deinze, afdeling Woord. Conservatorium Gent Mijn tv-debuut: Gastrol Recht op Recht Karaktereigenschappen: Véél Hart op de tong of gesloten boek: de twee. Huismus of stadsmus: Oost, west... Boekenwurm of filmfanaat: beide Belgische kust of verre bestemming: Weg is weg. Ochtendmens of nachtraaf: Dagmens Mijn levensmotto: "Mijn gras is groen,…en het uwe ?" Beschrijf jezelf in één zin: Optimistische realistische trien, actrice van opleiding, boerin van nature. Grootste flater: Als 10-jarig meisken voor belachelijk weinig geld mijn moeders exclusieve Suske&Wiske- collectie verkocht op de plaatselijke rommelmarkt... Mooiste compliment: “Hebt ge niets anders te doen dan 24 op 24 in mijn hoofd rondspoken ?” Tofste jeugdherinnering: “kikkerdrilvissen in de beek vangen”! Favoriete website(s): Ebay Favoriete tv-programma: Absolutely Fabulous

Waar eet Hilde De Baerdemaeker "Vroeger ging ik vooral uiteten in Gent, maar ik ben onlangs verhuisd naar de Vlaamse Ardennen en ik ben nog volop die regio aan het ontdekken. Voor de lekkere Ierse keuken gaan we naar Molly Malones in Geraardsbergen. Aanraders op het menu zijn de cottage pie en het gekke slaatje, een hemelse slamengeling van allerlei verse ingrediënten die je nooit samen zou verwachten. De frietjes zijn er ook een belevenis, het zijn haast patatten, van die huisbereide boerenfrieten. Nog in Geraardsbergen vind je De Verborgen Tuin, letterlijk een verborgen restaurantje. Het pand bevindt zich achter een grote poort en is gehuisvest in een gerenoveerd gebouw. Ze serveren een uitgebreide wereldkeuken, van Thais tot Vlaams. Met heerlijke moijito's en caipirinha's. Mijn favoriete gerecht is de kip op Cambodjaanse wijze. Nog zo'n bijna onvindbaar adresje is Het Bed Van Napoleon in Linden, nabij Leuven, tussen kronkelweggetjes. Prachtig gebouw! Met een gietijzeren trap, en een interieurstijl van rond de eewwisseling, jugendstilachtig. Op het menu staan traditionele Franse gerechten met enkele speciallekes. Qua interieur heb ik geen duidelijke voorkeuren voor modern of antiek. Maar het plaatje moet wel kloppen: de aankleding moet passen bij de stijl van de gerechten. Een mooi voorbeeld is Le Baan Thai in Gent. Hier vind je de typische Thaise inrichting, en daar ben ik niet meteen een fan van, maar het geheel past mooi bij elkaar. Proef zeker eens de kip met rode curry. Tijdens onze verhuisperiode moesten we het zowat anderhalf jaar zonder keuken stellen, en toen gingen we eigenlijk te veel op restaurant. Maar nu we eindelijk van onze keuken gebruik kunnen maken, koken we graag zelf. Onze specialiteiten? Bij mij is dat de Thaise keuken, en mijn vriend maakt de lekkerste spaghetti ter wereld. Met veel groenten, een beetje gehakt, een goede scheut rode wijn, pepertjes en capellini in plaats van spaghettistokjes. Meestal kies ik op restaurant vis of gevogelte, maar ik lust alles. Mijn keuze is afhankelijk van goestingskes op het moment. Soms is dat pasta, soms steak met pepersaus, en soms stoemp met wortelen. Liefhebbers van grootmoeders keuken - inclusief botersausje - moeten eens langsgaan in De Lieve in Gent, een bruin café met de vriendelijke cafébaas Ivan. Hier verandert de kaart dagelijks, van blinde vinken tot witloofschotels. Heel betaalbaar, tussen de 7 en 15 euro heb je hier lekker gegeten. De prijs is geen vast criterium als ik op restaurant ga, maar in sterrenrestaurants zullen ze mij niet vaak zien. Binnenkort ga ik wel naar het Hof Van Cleve om uit te testen wát er nu speciaal aan is, maar in het algemeen vind ik dat eten betaalbaar moet blijven. Ik hou niet van het gevoel dat ik gepluimd word terwijl ik van de kip zit te peuzelen."
HILDE DE BAERDEMAEKER IS VRIJGEZEL Hilde en haar laatste vriend Kristof hebben een einde gemaakt aan hun relatie. Hilde en Kristof woonden al geruime tijd samen en waren druk bezig aan de verbouwingen van hun liefdesnestje. Hilde De Baerdemaeker gaf geen reden op voor de breuk in de relatie en verlietzonder commentaar hun woning in Everbeek-Boven.Over de breuk in haar relatie wil Hilde De Baerdemaeker er alleen met Kristof over praten. Hét nieuwe TV gezicht, vanavond voor de eerste keer met Wit Down Under op het één scherm. Hilde lijkt gelanceerd, na Wit Down Under, is ook Vlaanderen Vakantieland aan haar deur gaan kloppen. Het overkomt de actrice allemaal, en ze vindt het fantastisch.

Gelukkig zijn is mijn grootste ambitie

'Ik ben een optimistische realistische trien, actrice van opleiding, boerin van nature…' Zo beschrijft Hilde De Baerdemaeker zichzelf heel bondig in haar fiche op de VTM-website. Hilde De Baerdemaeker is 'hot'. Ze was al heel prominent aanwezig in Stanley's Route, de survivalwedstrijdreeks van VT4 anderhalf jaar geleden. Ze was in de bioscoop te zien in o.a. Alias, De Zaak Alzheimer en Team Spirit II en op het kleine scherm in Flikken, Recht op Recht, Sedes en Belli en Rupel… Ze acteert voor diverse prominente Vlaamse toneelgezelschappen en was deze zomer gastvrouw in 'Op Yacht' op WTV/Focus. Wij schoven haar een aantal 'emotionele' thema's voor.

Ontroering

Hilde De Baerdemaeker: "Ik word veel ontroerd, er is veel dat me raakt. Ik kan ontroerd geraken als ik de kinderen van mijn broer bij heet weer in een tuinzwembadje zie rondplonzen. Ontroering is zo'n ruim gevoel. Blijdschap, geluk, verdriet, een schaterlach… Hoe meer je ontroerd bent, hoe beter je leeft, hoe meer je voelt dat je leeft. Ik ben in Rwanda, Oeganda en Kongo geweest als meter van de Christelijke Blindenmissie. Ik ben daar van de ene ontroering in de andere gevallen. In Rwanda is een op honderd blind, dat is acht keer zoveel als bij ons. En hier zijn dan nog eens honderd keer meer oogartsen beschikbaar dan daar. Ik heb in Afrika een kindje gezien met een oog zo groot als een pingpongbal, er zaten vliegen op… Ik heb kinderen zonder benen gezien. Vreselijk, maar heel ontroerend omwille van de kracht van die kinderen. Dat vergeet ik mijn hele leven niet meer. Ze zitten in de allergrootste miserie en blijven toch optimistisch. Dan vraag ik me af: waarover zitten wij hier soms te zeuren en te kniezen…?"

Passie

"Passie is de drive waarmee je leeft. Het wordt in eerste instantie gelinkt aan liefde maar passie kan evenzeer geassocieerd worden met werk en alles wat je doet. Prachtig toch als je met passie door een normale werkdag kunt huppelen. Ik heb medelijden met mensen die geen passie kennen. Het is voor mij per definitie positief. Ongezonde passie, die tot moord of andere excessen leidt, is geen passie maar een ziekelijke obsessie. Passie is een vuur. Je moet er wel je gezond verstand bij houden…"

Verdriet

"Ik laat verdriet altijd toe en daarna moet het eruit. Ik zal verdriet nooit verdringen want hoe meer je het negeert, hoe intenser het er langs andere kanalen weer uitkomt. Dat leidt tot frustraties. Ik heb respect voor mensen die hun verdriet durven tonen. Ik ben ook een 'janker'. Ik moet om de twee weken eens goed kunnen janken. Een kwartiertje maar en dan kan ik er weer tegen."

Angst

"Angst is een noodzakelijk kwaad en schuilt soms heel diep, zonder dat je het zelf merkt of voelt. Als je jezelf als een auto beschouwt, is angst een handrem. Goed dat je die hebt, want anders donder je binnen de kortste keren het ravijn in. Maar anderzijds mogen we niet leven met die handrem op. Angst ban ik zoveel mogelijk uit mijn leven. In vierde versnelling rijden met de handrem op, dat gaat niet. Angst voor het onbekende? Totaal niet, integendeel. Ik vind het zogenaamde 'vreemde' enkel maar boeiend en interessant. We kunnen zoveel leren van elkaar als we elkaar maar willen begrijpen. Veel mensen zijn bang voor communicatie, bang om be- of veroordeeld te worden. Wat tot nog meer angst en een straatje zonder eind leidt."

Ergernis

"Als ik me aan iets erger en ik kan iets aan die bron van ergernis doen, pak ik die aan. Als dat niet kan, schuif ik de ergernis opzij want het is pure energieverspilling. Een voorbeeld. Ik word uitgenodigd op restaurant en het interieur staat me niet aan. Ergernis… Ja, maar niet heel lang. Ik zal eventjes lachen omdat ik het daarbinnen zo belachelijk fout vind en dat is het dan. Wat moet ik doen? Het restaurant herschilderen en herinrichten (lachje)? Neen, ik probeer wel zoveel mogelijk te genieten van wat me wordt voorgeschoteld. Ik focus op de positieve kant van de zaak. Dit voorbeeld van dit restaurant lijkt misschien stupide maar ik denk wel dat het voor veel mensen uit het leven gegrepen is. Men kan zich aan zoveel dingen en dingetjes ergeren."

Jaloersheid

"Ik ben heel zelden jaloers, al zeg ik het zelf. Ik heb soms wel last van een gezonde jaloezie. In de zin van: 'Verdoeme, dat wil ik ook wel." Maar dan klopt er algauw iets op mijn schouder: "Hildeke, je hebt een fantastisch leven, een fantastische job,.." Ik leef graag, ben een optimist van de bovenste plank, ik doe bij wijze van spreken wat ik wil, ik heb nooit de indruk dat ik aan het werken ben, ik heb veel mensen rondom mij die ik graag zie. Ik heb dus weinig reden om jaloers te zijn, integendeel. Mijn grootste jaloezie tot nu toe was toen iemand me zei dat hij daags nadien naar Cuba vertrok. Ik dacht: 'Djeezes, nu word ik groen. Ik wil ook naar Cuba…' Maar even later wenste ik hem een goede reis en was de zogenaamde jaloezie over… Jaloezie in een relatie is me tot nu toe bespaard gebleven, ik weet dus niet hoe ik zou reageren. Misschien probeer ik begrip op te brengen… Met jaloersheid kom je niet ver."

Eerlijkheid

"Eerlijkheid is voor mij niet alleen tegenover anderen maar ook tegenover mezelf heel belangrijk. Het leert me om in te zien hoe rap ik mezelf iets wijsmaak. Het hoofd van een mens zit raar in mekaar. Daarom ga ik geregeld bij mezelf te rade om te na te gaan of het wel klopt wat ik denk en zeg. Misschien ben ik alleen maar met mijn waarheid bezig. Veel mensen pretenderen eerlijkheid maar verkondigen eigenlijk enkel maar HUN waarheid."

Bekendheid

"Ik vergelijk bekendheid met mijn zus die leerkracht is in de lagere school in een dorp. Daar is zij een bekende Vlaming. Als ze naar de winkel gaat, wordt ze enthousiast aangesproken of nagekeken. 'Juffrouw Veerle is daar…'. Ik heb dat in elk dorp. Dat is het enige verschil. Maar ik vind het wel plezant want ik krijg veel leuke reacties. Als mensen me aanspreken beschouw ik dat als een bevestiging van mijn werk. Bekendheid is ook soms handig. Sommige dingen gaan ineens veel vlotter, deuren gaan open. Ik rij nu al twee jaar met een toffe gesponsorde wagen. Ik heb vroeger nooit een nieuwe wagen gehad en nu krijg ik er een. Leuk toch, wat is daar verkeerd aan?"

Geluk

"Gelukkig zijn is mijn grootste ambitie. Niet als constante, maar bij momenten, ik noem ze mijn 'piekmomenten'. Ik heb eigenlijk niet veel nodig. Een beetje rust, mensen rondom mij of juist geen mensen rondom mij en alleen zijn met mezelf, natuur, ruimte, tijd, kleine attenties, een onverwacht grapje dat me doet glimlachen, een lekkere 'pistolet' bij het ontbijt zoals deze morgen… Geluk in de zin van 'geluk hebben' is mijn bijnaam in mijn kennissenkring: ik ben de 'chançard'. Mijn vader zegt altijd: 'manneke, manneke, jij hebt toch een prachtige beschermengel…' En ik denk dat hij gelijk heeft. Ik heb inderdaad veel 'geluk' in mijn leven. Ik hou hout vast maar alles draait meestal goed uit."

Intervieuw van september 2006